Marathi Free Books

छान छान गोष्टी श्रवण कथा - Chhan Chhan Goshti Audio Book in Marathi

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
बाळगोपाळांना छान गोष्टी ऐकून त्यांचे मनोरंजनही होईल आणि वाचनाची गोडीही लागेल.  <span class="sew81d506rkyyjm"></span><span class="sew81d506rkyyjm"></span><br />
श्री माधवराव वाबळे यांनी छान छान गोष्टी पुस्तकाचे वाचन करून सर्वांसाठी  संग्रहित केल्याबद्दल त्यांचे लाख लाख आभार!!<br />
<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" mozallowfullscreen="true" src="https://archive.org/embed/ChhanChhanGoshti&playlist=1" webkitallowfullscreen="true" width="500"></iframe>

छान छान गोष्टी श्रवण कथा - Chhan Chhan Goshti Audio Book in Marathi

बाळगोपाळांना छान गोष्टी ऐकून त्यांचे मनोरंजनही होईल आणि वाचनाची गोडीही लागेल. श्री माधवराव वाबळे यांनी छान छान गोष्टी पुस्तकाचे वाचन करू...

संपूर्ण पंचतंत्र श्रवण कथा - Full Panchatantra Audio Book in Marathi

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<span style="color: #0b5394;"><b>अमर शक्ती नावाच्या  राजाला बहुशक्ती, उग्रशक्ती आणि अनंतशक्ती नावाचे तीन
 मूर्ख आणि व्यवहारशून्य मुले होती. राजा आपल्या मुलांच्या या मूर्खपणाला 
कंटाळला होता. त्याने आपल्या मंत्रिमंडळाच्या सल्ल्याप्रमाणे दवंडी देऊन 
एखाद्या असामान्य, हुशार गुरूचा शोध करविला. त्या दवंडीला प्रतिसाद म्हणून 
विष्णु शर्मा नावाचा एक ब्राह्मण राजाच्या दरबारी आला व त्याने 
राजकुमारांना सांगितलेल्या या गोष्टी म्हणजेच पंचतंत्र. पंचतंत्र या 
नीतिकथा आहेत. कथेला मनोरंजक स्वरूप प्राप्त करणे, व्यवहारात चतुर बनवणे, 
धूर्तांच्या धूर्ततेचा परिचय करून देणे हा पंचतंत्राचा हेतू आहे. श्री मिलिंद गव्हाणकर यांनी संपूर्ण पंचतंत्रचे वाचन करून सर्वांसाठी  संग्रहित केल्याबद्दल त्यांचे लाख लाख आभार!!</b></span><br />
<span style="color: #0b5394;"><b><br /></b></span>
<span style="color: #0b5394;"><b><br /></b></span>
<span style="color: #0b5394;"><b><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" mozallowfullscreen="true" src="https://archive.org/embed/Panchtantra&playlist=1" webkitallowfullscreen="true" width="500"></iframe></b></span>

संपूर्ण पंचतंत्र श्रवण कथा - Full Panchatantra Audio Book in Marathi

अमर शक्ती नावाच्या राजाला बहुशक्ती, उग्रशक्ती आणि अनंतशक्ती नावाचे तीन मूर्ख आणि व्यवहारशून्य मुले होती. राजा आपल्या मुलांच्या या मूर्खपण...

संपूर्ण इसापनीती श्रवण कथा - Full Isapniti Audio Book in Marathi

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<span style="color: #274e13;"><b>इसापनीती मधील कथांचा उपयोग मनाला शांती देण्यास, अडचणीच्या प्रसंगी मार्ग 
दाखविण्यास, मुलांसाठी गोष्टीचे पुस्तक म्हणून, तसेच प्रौढांचा 
व्यवहारनीतीचा मार्गदर्शक म्हणून सर्वाना होईल अशी सदिच्छा ! श्री मिलिंद 
गव्हाणकर यांनी संपूर्ण इसापनीती कथा यांचे वाचन करून सर्वांसाठी  संग्रहित
 केल्याबद्दल त्यांचे लाख लाख आभार!!</b></span><br />
<br />
<iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" mozallowfullscreen="true" src="https://archive.org/embed/ISAPNEETI&playlist=1" webkitallowfullscreen="true" width="500"></iframe>

संपूर्ण इसापनीती श्रवण कथा - Full Isapniti Audio Book in Marathi

इसापनीती मधील कथांचा उपयोग मनाला शांती देण्यास, अडचणीच्या प्रसंगी मार्ग दाखविण्यास, मुलांसाठी गोष्टीचे पुस्तक म्हणून, तसेच प्रौढांचा व्यव...

दानशूर कर्ण - लहान मुलांसाठी कथा

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
बालमित्रांनो, कर्ण दुर्योधनाचा खास मित्र होता. तो दानशूर म्हणून प्रसिद्ध
 होता. आपल्याकडे आलेल्या याचकाला तो कधीही रिकाम्या हाताने परत पाठवत 
नाही, अशी त्याची ख्याती होती. प्रतिदिन सकाळी तो स्नानास नदीवर जाई. 
पाण्यात उतरून सूर्याला अर्घ्य देई. स्नान झाल्यावर परत येत असतांना 
त्याच्यापुढे जो याचक येई, तो कधीही विन्मुख परत जात नसे.<br /><br />        
एकदा भगवान श्रीकृष्ण अणि अर्जुन  गप्पा मारत बसले होते. बोलता बोलता 
 कर्णाच्या दानशूरपणाविषयी  बोलणे चालू झाले. कृष्णाने कर्णाच्या 
दानशूरतेचे कौतुक केले. श्रीकृष्ण म्हणाला, ''कर्णाइतकी उदार व्यक्ती दुसरी
 कुणीही नाही.'' या बोलण्याचे अर्जुनाला जरा आश्चर्यच वाटले. अर्जुन 
म्हणाला, ''श्रीकृष्णा, धर्मराजही दानशूर आहे.'' सर्वांत अधिक दानशूर कोण 
आहे ? यावर मग त्यांची चर्चा चालू झाली. श्रीकृष्ण नेहमीप्रमाणेच याही 
गोष्टीची प्रचीती आणून देण्यासाठी सिद्ध होता. श्रीकृष्ण म्हणाला, ''ठीक 
आहे, उद्याच आपण धर्मराज आणि कर्ण दोघांकडे जाऊन या गोष्टीचा सोक्षमोक्ष 
लावून टाकू.''<br /><br />        पावसाळयाचे दिवस होते. दुसऱ्या दिवशी उजाडताच
 श्रीकृष्ण आणि अर्जुन धर्मराजाकडे गेले. धर्मराजाला आनंद झाला. त्याने 
त्या दोघांचे स्वागत केले. त्यांच्या येण्याचे कारण विचारले. तेव्हा 
श्रीकृष्ण म्हणाला, ''राजधानीत एक महत्त्वाचे बांधकाम अचानक करावयाचे आहे. 
त्यासाठी लाकडे हवी आहेत.'' धर्मराजाने आपल्या सेवकांना बोलावले आणि 
बांधकामासाठी उत्तम प्रतीचे लाकूड आणण्याची आज्ञा केली. इकडच्या तिकडच्या 
गप्पा झाल्या. बराच वेळ झाला, तरी सेवक काही परतले नाहीत. बऱ्याच वेळाने 
सेवक परत आले, तेही खाली मान घालून. धर्मराज म्हणाला, ''काय झाले ? लाकडे 
मिळाली नाहीत का ?'' सगळीकडे पाऊस पडत असल्याने सारी लाकडे भिजलेलीी होती 
आणि त्यामुळे सेवक लाकडे आणू शकले नव्हते. नाईलाजाने धर्मराजाने अर्जुन आणि
 श्रीकृष्णाला लाकडे न मिळाल्याचे कारण सांगितले. श्रीकृष्ण आणि अर्जुन परत
 फिरले.<br /><br />        त्यानंतर श्रीकृष्णाने अर्जुनाला कर्णाकडे येण्यास 
सांगितले. त्याच्याकडे गेल्यावर कर्णाने त्यांना आदराने आसनावर बसवले. 
त्यांचे क्षेमकुशल विचारले. त्यावर अर्जुनाने लाकडांची तातडीने आवश्यकता 
असल्याचे सांगितले. कर्ण म्हणाला, "एवढेच ना, मग त्यात एवढी चिंता 
करण्यासारखे काय आहे ?'' असे म्हणून त्याने आपल्या सेवकांना लाकडे 
आणण्यासाठी पाठवले. थोड्या वेळाने परत आलेले सेवक त्याला म्हणाले की, 
पावसाच्या पाण्याने सारी लाकडे ओली झाल्याने लाकडे मिळू शकली नाहीत. 
सेवकांचे बोलणे ऐकताक्षणी कर्ण<br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKTfgUs7xTimen5BWykz4A_2x46L4Ql8ClJv45UTT_7w32mM89T4hWfPjccVOkyEmFkEHtiamKjwV4qm1HPOVPTr2ieL_INZCpzQXFo55nmSLmuDufQoGl3okrTxNrXTMW_yaTSwCIWhE/s1600/karna.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjKTfgUs7xTimen5BWykz4A_2x46L4Ql8ClJv45UTT_7w32mM89T4hWfPjccVOkyEmFkEHtiamKjwV4qm1HPOVPTr2ieL_INZCpzQXFo55nmSLmuDufQoGl3okrTxNrXTMW_yaTSwCIWhE/s400/karna.jpg" width="282" /></a></div>
आत गेला. बराच वेळ होऊनही कर्ण बाहेर येत 
नाही, असे पाहून अर्जुन श्रीकृष्णाकडे बघायला लागला. श्रीकृष्ण त्याला 
समवेत घेऊन कर्णाच्या दालनात गेला. बघतो तर काय, कर्ण आपल्या पलंगाचे पाय 
कापत होता. आजूबाजूला इतर लाकडी सामान तोडून ठेवलेले होते. आता त्यांना 
कर्णाला वेळ का लागला, याचे कारण उमगले. अर्जुनाने विचारले, ''कर्णा, 
एवढ्यासाठी तू तुझे चंदनाचे कलात्मक लाकडी पलंग कशाला तोडलेस ?'' त्यावर 
कर्ण उद्गारला, '' या वस्तू काय पुन्हा बनवता येतील; पण कुणाला आपल्याला 
काही देण्याची वेळ यावी आणि आपण तो क्षण गमवावा, यासारखे दु:ख कोणते असेल 
?''<br /><br />        पुढे याच कर्णाने आपली वरदान मिळालेली अंगभूत कवचकुंडलेही दान केली आणि आपल्या त्यागाचे मूर्तीमंत उदाहरण इतिहासात ठेवले.<br /><br /> 
       मुलांनो, दानशूर कर्णाची गोष्ट आपण पाहिली. आपल्याला आपली छोटीशी 
वस्तूही देण्याची इच्छा नसते. येथे तर त्याने आपली वरदान मिळालेली अंगभूत 
कवचकुंडलेही दान केली. आपल्यालाही आपल्या वस्तूंचा त्याग करता आला पाहिजे.<span class="sewqut5g7d7f1tb"></span><span class="sewqut5g7d7f1tb"></span></div>

दानशूर कर्ण - लहान मुलांसाठी कथा

बालमित्रांनो, कर्ण दुर्योधनाचा खास मित्र होता. तो दानशूर म्हणून प्रसिद्ध होता. आपल्याकडे आलेल्या याचकाला तो कधीही रिकाम्या हाताने परत पाठव...

पाचशे साक्षीदार - लहान मुलांसाठी कथा

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<span style="color: #4c1130;"><span style="font-size: small;"><b>एका लबाड सावकाराने एका शेतकर्‍याचे झोपडीवजा घर भाडयाने घेतले. पंधरावीस 
वर्षे त्याने ते आपल्या नोकरांना रहाण्यासाठी वापरले व त्याचे त्या 
शेतकर्‍याला भाडेही दिले. पण पुढे त्या शेतकर्‍याला भाडे दयायचे बंद केले व
 ते घर आपलेच आहे, असे तो म्हणू लागला. हा व्यवहार विश्वासावर झाल्याने, 
त्या शेतकर्‍यापाशी लेखी पुरावा नव्हता. तरीही त्याने ते घर आपल्याला 
मिळावे म्हणून त्या सावकाराविरुध्द न्यायालयात दावा केला.<br /><br /> </b></span></span><br />
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvyP9A2Ms4RBMTdWJECEeLBDu-b3OlOnSLTb55tBGVPtyx-jvaDwVYkJfvgfrCCyH-x3g6LEo296NDP9wLE4B_VA024Aa-584bLen3Xzjvc7bFN6-ZQSKR74HhCeNcPnef8z-Wi3kvcMo/s1600/fat-cat-businessman-cartoon-character-daily-sketch-coghill.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvyP9A2Ms4RBMTdWJECEeLBDu-b3OlOnSLTb55tBGVPtyx-jvaDwVYkJfvgfrCCyH-x3g6LEo296NDP9wLE4B_VA024Aa-584bLen3Xzjvc7bFN6-ZQSKR74HhCeNcPnef8z-Wi3kvcMo/s320/fat-cat-businessman-cartoon-character-daily-sketch-coghill.jpg" width="320" /></a></div>
<span style="color: #4c1130;"><span style="font-size: small;"><b>न्यायालयात
 दावा सुनावणीला निघण्याच्या आदल्या दिवशी रात्री तो लुच्चा सावकार पाचशे 
रुपयांची थैली घेऊन न्यायमुर्तीकडे गेला. त्यांना म्हणाला, 'साहेब ! ती 
झोपडी जरी त्या शेतकर्‍याची असली, तरी मी त्याला तिचं गेली वीस वर्षे भाडं 
दिलेलं आहे. ती जर माझ्या मालकीची झाली, तर ती पाडून मी तिच्या जागी माझ्या
 दुसर्‍या मुलासाठी बंगला बांधीन. तेव्हा हे पाचशे रुपये घ्या आणि उद्या 
न्यायालयात माझ्या बाजूनं निकाल द्या.' त्या न्यायाधीशाने काहीएक न बोलता 
ती पाचशे रुपयांची थैली घेतली.<br /><br />सावकार मोठया खुषीत आपल्या घरी निघून
 गेला.दुसर्‍या दिवशी न्यायालयात दावा सुनावणीला निघाला असता 
न्यायमूर्तींनी त्या सावकाराला विचारले, ' ईश्वराला स्मरून सांगा की, ती 
झोपडी खरी कुणाची आहे? कारण या शेतकर्‍यांच म्हणणं असं आहे की, ती त्याची 
आहे.'<br /><br />सावकार ईश्वराची शपथ घेऊन म्हणाला, 'साहेब ! ती झोपडी माझीच 
होती आणि आजही माझीच आहे. म्हणून तर ती माझ्या ताब्यात आहे. या गावातले एक 
दोनच नव्हे, तर शंभर साक्षीदार ती झोपडी माझी आहे, सांगण्यासाठी मी 
न्यायालयात उभे करु शकेन.'न्यायमुर्तींनी त्या शेतकर्‍याला विचारलं, 'काय 
रे बाबा, ती झोपडी तुझी आहे, हे सिध्द करणारा एखादा पुरावा आहे का 
तुझ्यापाशी ? निदान 'ती झोपडी तुझी आहे.' असं सांगणारा, या गावातला एकादा 
साक्षीदार तरी तू इथे आणू शकशील का?'<br /><br />दु:खी स्वरात शेतकरी म्हणाला, 
'नाही साहेब. सावकार श्रीमंत असल्याने, जेव्हा त्याने त्याच्या गडी 
माणसांना रहाण्यासाठी ती झोपडी माझ्याकडे मागितली, तेव्हा तो माझी गरीबाची 
झोपडी गडप करणार नाही अशा विश्वासाने मी ती त्याच्याकडून काहीएक लिहून न 
घेता त्याच्या स्वाधीन केली. गेली बरीच वर्षे त्याने मला त्या झोपडीचे 
भाडेही दिले. पण जेव्हा त्याने भाडे देण्यास नकार दिला व ती झोपडी आपलीच 
असल्याचे सांगू लागला, तेव्हा मला न्यायालयात यावे लागले.<br /><br />पैसा व 
दरारा यांच्या जोरावर सावकार शंभरच नव्हे तर पाचशे साक्षीदारसुध्दा 
त्याच्या बाजूने उभे करील, पण मज गरीबाची बाजू घेऊन, या सावकाराला 
दुखविण्याचं धारिष्ट या गावात कोण करील ?'सावकार म्हणाला, 'ऎकलतं ना साहेब,
 किती खोटं बोलतो आहे हा ? ती झोपडी याचे आहे असं सांगणारा एकही लेखी 
पुरावा याच्यापाशी नाही, आणि एकही साक्षीदार हा इथे आणू शकत नाही, तेव्हा 
ती झोपडी माझी आहे, हे आपल्याला पटले ना ?'न्यायमुर्ती सावकाराला म्हणाले, 
'तुझी बाजू सत्याची आहे, असं सांगणारे शंभर साक्षीदार तू माझ्यापुढे आणायला
 तयार आहेस, पण ती झोपडी या शेतकर्‍याची आहे असं सांगणारे पाचशे साक्षीदार 
अगोदरच माझ्याकडे आलेले आहेत.'याप्रमाणे बोलून व आदल्या दिवशी सावकाराने 
लाच म्हणून दिलेले पाचशे रुपये टेबलावर ठेवून, न्यायमुर्ती त्याला म्हणाले,
 ' ती झोपडी त्या शेतकर्‍याची असूनही ती गिळंकृत करण्यासाठी काल तू माझ्या 
घरी आणून लाचेखातर मला दिलेले हे पाचशे रुपये या शेतकऱ्याची बाजू न्यायाची 
आहे, असं ठणकून सांगणारे पाचशे साक्षीदार आहेत. तेव्हा तू आज 
संध्याकाळपर्यंत ती झोपडी या शेतकऱ्याला द्यावीस . तू मला लाच देण्याचा 
प्रयत्न केलास म्हणून तू सरकारात १००० रुपये दंड भरावा, आणि लाच म्हणून तू 
मला देऊ केलेले हे पाचशे रुपये तू या शेतकर्‍याला त्या झोपडीची डागडुजी 
करण्यासाठी द्यावे, असा मी निर्णय देत आहे.'<span class="sew79lq0uhk6tji"></span><span class="sew79lq0uhk6tji"></span></b></span></span></div>

पाचशे साक्षीदार - लहान मुलांसाठी कथा

एका लबाड सावकाराने एका शेतकर्‍याचे झोपडीवजा घर भाडयाने घेतले. पंधरावीस वर्षे त्याने ते आपल्या नोकरांना रहाण्यासाठी वापरले व त्याचे त्या श...